F. de Lange
De armoede van het zwitserlevengevoel
Pleidooi voor beter ouder worden
Wat de reclame ons dag in dag uit voorhoudt over het volmaakte oud zijn, kan geen standhouden in de realiteit.
Frits de Lange laat zien waarom niet en, vooral, wat wél kan bijdragen aan een goede oude dag.
Een zwitserleven is het ideaal voor levenslustige pensionado’s die na hun zestigste nog een leuke tijd willen hebben. Na een leve lang hard werken komt het Grote, Grijze Genieten. Reizen, eten en drinken, uitgaan, jezelf verwennen – het pensioen voor de babyboomgeneratie lijkt een hedonistisch belevenisparadijs. In een tijd waarin steeds minder mensen in de hemel geloven, wensen zij zich de eeuwige gelukzaligheid nu. Ouderen willen in hun Derde Leeftijd graag onbekommerd de kroon op hun leven zetten. Maar worden we van het zwitserlevengevoel werkelijk gelukkig?
In dit essay wordt de strijd aangebonden met het Grijz Genieten. Niet alleen is een zwitserleven voor weinigen weggelegd, het deugt ook niet als ideaal. Behalve onbetaalbaar is het ouderwets, onrealistisch, onrechtvaardig, kortzichtig en oervervelend.
Een leuke oude dag is nog niet per definitie een goede oude dag. Is alleen een mooi leven een zinvol leven (geweest)?
F. de Lange
Frits de Lange is als hoogleraar ethiek verbonden aan de Protestantse Theologische Universiteit (Kampen). Bezoek de website van auteur: www.fritsdelange.com.
