Uitgeverij Meinema

Dat religie terug is op de maatschappelijke en culturele agenda, is inmiddels een cliché. Maar wat betekent dit? Het suggereert minstens dan de moderne cultuur niet per definitie een geseculariseerde cultuur is, dat het moderne leven nieuwe religieuze vragen oproept. In de hedendaagse maatschappelijke en politieke debatten, in het project van een verenigd Europa, in de pogingen een verhouding te vinden met de islam worstelen wij met thema's waar religieuze tradities zich vanouds mee bezig houden.

Dat religie terug is op de maatschappelijke en culturele agenda, is inmiddels een cliché. Maar wat betekent dit? Het suggereert minstens dan de moderne cultuur niet per definitie een geseculariseerde cultuur is, dat het moderne leven nieuwe religieuze vragen oproept. In de hedendaagse maatschappelijke en politieke debatten, in het project van een verenigd Europa, in de pogingen een verhouding te vinden met de islam worstelen wij met thema's waar religieuze tradities zich vanouds mee bezig houden. Hetzelfde geldt voor ons zoeken naar een omgang met het lijden in het verleden en het heden.

In dit boek profileert de auteur zich nadrukkelijk als 'religieus intellectueel' in een tijd waarin religie ingrijpend van gedaante verandert. Hij kenschetst de huidige situatie in de samenleving niet zozeer als een waarin de religie zich al dan niet opnieuw zou manifesteren, maar veeleer als een situatie die religieuze reacties uitlokt en om religieuze reacties vraagt. Vanuit een brede oriëntatie, met talrijke verwijzingen naar de hedendaagse literatuur en filosofie, wordt nagegaan wat en hoe er in ons tijdsgewricht nog te geloven, te hopen en lief te hebben valt, en wat geloof in christelijke zin nog kan betekenen. Daarbij blijken de christelijke visies op Gods ontlediging (kenosis) in de kwetsbare menselijke geschiedenis en van Gods gerichtheid op toekomst een verrassend licht te werpen op tal van actuele verschijnselen.

Een boek dat zich krachtig teweer stelt tegen het toenemende cynische ongeloof in de publieke discussie en op zeer eloquente wijze oproept tot een hernieuwde bezinning op de plaats van religie in de moderne samenleving.

Erik Borgman (1957) is theoloog en directeur van het interdisciplinaire Heyendaal Instituut voor theologie, wetenschappen en cultuur van de Radboud Universiteit Nijmegen. Hij is gehuwd, lekendominicaan en enig lid van het virtuele Genootschap van Gelovigen voor Godslastering. Hij doet onderzoek naar en publiceert over het grensgebied van religie en hedendaagse cultuur. Hij verdedigt in het maatschappelijke debat regelmatig het publieke belang van religieuze tradities.

Lees verder »